Podmornica1964. godine završio je Mornaričko-tehničku vojnu školu, a 1965. godine završio kurs za Podmorničara i ukrcao se na podmornicu „SUTJESKA“. Na tom kursu je prvi put zaronio sa aparatom zatvorenog kruga disanja „DRAGER“ i shvatio da je ronjenje aktivnost koja ga ispunjava zadovoljstvom.

podmornica 21968. godine određen je u posadu nove podmornice u izgradnji „HEROJ“ gdje se susreće sa novom Sovjetskom opremom za spašavanje podmorničara IDA – 59 ISP – 60, koja je ustvari bila preteča savremenih REBREATHER aparata. Aparat se sastojao od boce helijuma i boce kiseonika, udisno-izdisne vreće sa prekotlačnim ventilom, kanistera sa natronskim vapnom, udisnog i izdisnog crijeva s nepovratnim ventilima. Automatsko doziranje kiseonika i helijuma obezbjeđivali su mehanički ventili sa diznama koje su se s mijenjanjem okolnog pritiska zatvarale i otvarale, obezbjeđujući na taj način odgovarajući parcijalni pritisak kiseonika u vreći za disanje do 100 m. dubine.

laki ronioci1969. godine JRM je selektirala 6 mladih starješina i poslije završenih kurseva ronjenja za lakog i klasičnog ronioca i kursa Ruskog jezika uputila ih u SSSR na školovanje za Instruktore dubinskog ronjenja i spašavanja brodova i podmornica. Među njima bio je i Dragiša Koprivica.

U Višem vojno-pomorskom učilištu u Baku-u Dragiša je ronio sa svim tipovima opreme i aparata koji su se tada koristili u mornarici SSSR-a; aparati na zrak AVM-1M i UKRAJINA,

Aparati zatvorenog kruga disanja IDA-57, aparat poluzatvorenog kruga disanja IDA-59 ISP-60 sa kojom je vježbao izlazak iz potonule podmornice kroz torpednu cijev i naplavljeni toranj, i na kraju sa opremom za dubinsko ronjenje na gasne mješavine GKS – 3M /skafander sa injektorskim doziranjem snabdijevan medijem za disanje sa površine/. U ovom tipu opreme

160 metara160 metaraDragiša i drugovi su bili prvi stranci koji su dostigli dubinu od 160 m .

Po povratku u Jugoslaviju Dragiša i drugovi su raspoređeni u Odred za spašavanje na moru, gdje su obavljali dužnost ronilaca , roneći uglavnom u lakoj i klasičnoj ronilačkoj opremi.

1976 godine JRM je dobila novoizgrađeni brod PS-12 SPASILAC namijenjen za spašavanje na moru sa savremenim kompleksom za dubinsko ronjenje firme DRAGER i mini podmornicom dosega do 700m dubine.

Od ronilaca školovanih u SSSR-u samo je Dragiša prošao rigorozne medicinske preglede i ukrcan na novi brod.

mix pult„Otac“ Jugoslovenske podvodne medicine i ronjenja prof.dr.sci.med. pukovnik Stracimir Gošović uz pomoć Dragiše Koprivice odškolovao je novu grupu mladih ali već iskusnih ronilaca. Dragiša je vršio ulogu komandira /supervizor/ dubinskog (kratkotrajnog i saturacionog) ronjenja. Korišteni su Drager aparati SMS poluzatvorenog kruga disanja snabdijevani mješavinama gasova iz tri baterije smještane oko zvona. Sa ovom opremom se vježbalo i ronilo do 160m dubine sa TRIMIX mješavinama. Prvo saturaciono ronjenje izvršeno je u novembru 1977, godine pod rukovodstvom prof.dr. Stracimira Gošovića /superintedant/ i instruktora Dragiše Koprivice i Petra Draganovića / supervizori/ uz pomoć stručnjaka iz inostranstva /instruktor Džon Haugestat iz Norveške,dr. Fust iz Njemačke i dr.Cabarou iz Francuske/. Dubina saturacije je bila 100m s ekskurzionim ronjenjima do 120m.

1981. godinu Dragiša provodi na brodu Libijske ratne mornarice obučavajući njihove dubinske ronioce.

hiperbarična komora1982. godine Dragiša prelazi na rad u Institut za podvodnu i hiperbaričnu medicinu pri Vojnoj bolnici u Splitu, gdje radi kao ispitni ronilac i rukovalac na hiperbaričnim komorama. Uz svesrdnu pomoć prof.dr. Gošovića i njegovog tima ljekara Dragiša usavršava svoje znanje iz podvodne i hiperbarične medicine i učestvuje i ispitivanjima mnogih tipova nove ronilačke opreme i aparata zatvorenog, poluzatvorenog i otvorenog kruga disanja/ FGG, FGT, LAR,OXIMIX 3C, MIX 2A, DRINA itd/. Skoro svakodnevno boravi u hiperbaričnim komorama kao pratilac pacijenata. I dalje, na sva dubinska ronjenja koja obavlja PS-12 SPASILAC dr. Gošović i Dragiša dolaze da pomognu u rukovođenju složenim operacijama dubinskog ronjenja.

Do odlaska u penziju Dragiša je ostvario 5063,15 sati ronjenja na komprimovani zrak, 516,52 sati ronjenja sa mješavinama, 645,56 sati ronjenja na kiseonik / uključujući i boravak u komorama u pratnji pacijenata/ što ukupno iznosi 6235 sati.

Uporedo s profesionalnim ronjenjem Dragiša se dolaskom na rad u Institut 1982 godine aktivirao u amaterskom klubu PIK MORNAR u Splitu i u rad ronilačkog Saveza Hrvatske i Jugoslavije.

1990. godine u Splitu , stiče zvanje CMAS Instructor 3 zvijezde.

Posvetio se školovanju ronilaca , tako da je ubrzo postao član, a kasnije i Predsjednik Nastavne komisije Saveza Hrvatske i član Komiteta za podvodne aktivnosti Saveza Jugoslavije. U Klubu je održao veliki broj kurseva za sve ronilačke kategorije , a učestvovao je na tri kursa za instruktore kao predavač i član ispitne komisije.

U periodu 1981 – 1991 god. obučavao je ronioce u gradovima: Split, Trogir, Šibenik, Zadar,Omiš, Sarajevo, Zenica, Kragujevac, Skopje, Ohrid, Dojran i Nikšić.

obuka roniocaobuka roniocaobuka ronioca
Dragisa1993. osniva ronilački klub "Neptun-Mimoza" u Tivtu....